‘The Justice Conference veranderde mijn leven’

Verhaal | 24-04-2018Suzanna Blackmore

Jos Honig, eigenaar van een ICT-bedrijf, bezocht in 2016 The Justice Conference. Eén toespraak zette zijn leven op zijn kop.

‘Tien jaar geleden werd ik vrijwilliger bij de voedselbank in Mijdrecht. Ik zag veel onrecht, deed wat ik kon, maar het was te veel. Ik voelde me machteloos. In 2016 bezocht ik The Justice Conference. Jurjen ten Brinke was een van de sprekers en hij zei: ‘Heb oog voor het individu.’ Zijn woorden hebben mijn leven behoorlijk opgeschud. Het besef drong tot me door: met kleine dingen verander je de wereld wèl!’

Oog voor het individu

‘Vanaf die tijd besloot ik me bij de voedselbank nog maar op één gezin te richten: een moeder met de ziekte MS met drie jonge kinderen en een tienerdochter. Toen ik haar ontmoette had ze een maand huurachterstand en baalde ze ervan dat ze nooit iets leuks met de kinderen kon doen. Voor die maand huur hebben we een oplossing bedacht, zodat zij wat leuks kon gaan doen met de jongens.'

Toen ik haar ontmoette had ze een maand huurachterstand en baalde ze ervan dat ze nooit iets leuks met de kinderen kon doen.

Uiteindelijk klikte het tussen onze gezinnen. Het gaat makkelijk en kost niet veel energie. We helpen haar met kleine dingen, maar genieten zelf ook van het contact. We hebben bijvoorbeeld met zijn allen Sinterklaas gevierd. Omdat ze weinig energie heeft, is eten koken een enorme opgave. Vier vrouwen uit de kerk brengen haar nu drie keer in de week een maaltijd. Langzamerhand is het leven voor deze vrouw wat makkelijker geworden. De ziekte zit natuurlijk wel in de weg, maar financieel gaat het beter en haar netwerk wordt groter.’

Aan de slag

‘Bij het begeleiden van mensen vanuit de voedselbank, liepen we keer op keer vast bij loketten van de gemeente. Dit klopt gewoon niet, vonden we. We hebben toen een gesprek aangevraagd met de wethouder. We wilden hem de waarheid vertellen en confronteren met wat er allemaal misgaat. Maar op tijd zagen we in dat het misschien beter was om een oplossing te bedenken en een plan te maken. Toen zijn we alles op papier gaan zetten.

Ons doel is om eenoudergezinnen te helpen die geen eigen netwerk hebben.

Nu staan we op het punt om de stichting GezinsBuddy te beginnen en willen we meer mensen enthousiast maken om voor het individu te gaan. Ons doel is om eenoudergezinnen te helpen die geen eigen netwerk hebben. Op dit moment voeren we allerlei gesprekken met instanties. We willen in de volle breedte met een gezin meedenken. Wat geeft je op dit moment het meeste stress? Waar wil je dat wij in bijdragen? Een buddy moet echt een relatie aangaan met het gezin.

Ik hoop dat we in de komende twee jaar twintig gezinnen in de Ronde Venen op deze manier kunnen helpen. Daarna zou het mooi zijn om het concept naar andere gemeentes te kopiëren. Maar ook als het niet lukt, is het steentje dat ik bijdraag nog steeds groot genoeg!’

Foto Jos Honig: Niek Stam